به گزارش سلامت نیوز به نقل از همشهری،  آزمایش ویتامینD از فهرست بیمه حذف شده و هزینه آن که با پوشش بیمه پایه در سال گذشته ۱۸۱هزار تومان بود، امسال به ۳۵۶هزار تومان رسیده است و افرادی که بیمه تکمیلی دارند، برای انجام این آزمایش، از این پس باید فرانشیز پرداخت کنند؛ موضوعی که اعتراض برخی را به‌دنبال داشته است. آنها می‌گویند: «این آزمایش، یکی از ابزارهای کلیدی برای پیشگیری و تشخیص کمبود ویتامینD در بدن است و حذف آن از بیمه می‌تواند تبعات داشته باشد.» اما کارشناسان، این کار را منطقی می‌دانند.

حذف آزمایش ویتامینD از بیمه منطقی بود؟

حذف آزمایش ویتامینD و چند آزمایش دیگر از فهرست بیمه، از سال‌ها قبل مورد بحث و بررسی بوده است. در سال1397 رئیس گروه پاراکلینیک سازمان بیمه سلامت ایران پیشنهاد داد هزینه‌ آزمایش ویتامینD از بیمه‌ها کسر شود و گفته بود که سالانه حدود ۲میلیون و ۶۵۰هزار آزمایش ویتامینD توسط بیمه سلامت پوشش داده می‌شود که بدون درنظر گرفتن سایر سازمان‌های بیمه‌گر، حدود ۳۰میلیارد تومان برای این سازمان هزینه دارد.

رئیس سازمان بیمه سلامت ایران هم مدتی پیش گفته بود که آزمایش ویتامینD برای نظام سلامت کشور پرهزینه است. محمدمهدی ناصحی گفته بود: بیش از ۸۵درصد جمعیت ایران کمبود ویتامینD دارند و اصلا نیاز به تجویز و تکرار این آزمایش نیست و لازم است که روزانه مکمل مصرف کنند.

در این زمینه با دکتر کامران نیکوسخن، فوق‌تخصص غدد درون‌ریز و متابولیسم و مدیرعامل انجمن دیابت ایران و رئیس هیأت مدیره اتحادیه بیماری‌های غیرواگیر ایران، گفت‌وگویی انجام داده است. نیکوسخن می‌گوید: «اصولا در ایران بسیاری از آزمایش‌ها به‌صورت بی‌رویه درخواست می‌شود. از طرف دیگر، بسیاری از آزمایش‌هایی که باید انجام شود، درخواست یا تجویز نمی‌شود.» این فوق تخصص غدد درون‌ریز و متابولیسم در پاسخ به این سؤال که آیا لازم است همه افراد هر سال آزمایش ویتامینD انجام دهند، توضیح می‌دهد: «واقعا لازم نیست هرسال انجام شود بسته به شرایط افراد متفاوت است، اما برای همه و سالانه نیاز نیست.»

معیارهای آمریکا نمی‌تواند ملاک ما باشد

در حال حاضر، بیشتر آزمایشگاه‌ها و مراکز درمانی ایران برای تفسیر نتایج آزمایش ویتامینD از محدوده‌های مرجع و استانداردهایی استفاده می‌کنند که توسط نهادهای علمی بین‌المللی، ازجمله انجمن غدد آمریکا و سایر مراجع معتبر جهانی پیشنهاد شده‌اند. با این حال، برخی متخصصان معتقدند عواملی مانند میزان دریافت نور خورشید، نوع پوشش، الگوی تغذیه، شرایط اقلیمی و حتی تفاوت‌های ژنتیک می‌تواند بر سطح طبیعی ویتامینD در هر جامعه تأثیر بگذارد. به همین دلیل، آنها بر ضرورت انجام مطالعات گسترده در کشور و تعیین محدوده‌های مرجع اختصاصی برای جمعیت ایران تأکید می‌کنند.

مدیرعامل انجمن دیابت ایران نیز در این‌باره می‌گوید: «اینکه اعداد و معیارهای تعیین‌شده در کشوری مثل آمریکا بدون بررسی‌های لازم، مبنای قضاوت درباره وضعیت ویتامینD در ایران قرار گیرد، می‌تواند با خطا همراه باشد. با وجود آمار بالای کمبود ویتامینD در کشور، ضروری است بازنگری جدی در این زمینه صورت گیرد تا براساس مطالعات علمی، سطح طبیعی و مطلوب این ویتامین در جمعیت ایرانی تعیین شود.»

علائم کمبود ویتامین D

  خستگی و ضعف مداوم که با خواب کافی هم برطرف نمی‌شود.

  دردهای مبهم در استخوان‌ها به‌خصوص کمر و پاها

  ریزش مو

  ضعف سیستم ایمنی و درنتیجه ابتلای مکرر به سرماخوردگی یا سایر عفونت‌ها

  دیر التیام یافتن زخم‌ها بعد از جراحی یا آسیب‌دیدگی

  افسردگی و نوسانات خلقی

  دردهای عضلانی بدون علت مشخص