به گزارش سلامت نیوز به نقل از همشهری، رسیدن حجم محدودی از آب به برخی از چاهنیمهها و بخشهایی از تالاب هامون در سیستان و بلوچستان پس از سالها خشکسالی، بار دیگر امید را در منطقه زنده کرده است.
بسیاری از شهروندان سیستانی این اتفاق را نویدبخش روزهای بهتر برای منطقه میدانند و امیدوارند تداوم ورود آب بتواند بخشی از مشکلات ناشی از خشکسالیهای طولانی مدت را جبران کند.
پیگیری مهاجران برای بازگشت
یک شهروند سیستانی ساکن زابل با بیان اینکه ورود آب از افغانستان موجی از امیدواری را در منطقه ایجاد کرده است، میگوید: تداوم این روند به بهبود معیشت مردم و مقابله با ریزگردها کمک و روابط و همزیستی میان مردم دو سوی مرز ایران و افغانستان را تقویت میکند.
امین کمالی تأکید میکند: هر زمان که آب در هیرمند جاری بوده، امنیت اقتصادی و اجتماعی در سیستان افزایش یافته و این شرایط به سود مناطق مرزی افغانستان نیز تمام شده است.
او با بیان اینکه تغییر حال و هوای مردم منطقه با ورود همین میزان آب ناچیز هم محسوس است، اضافه میکند: بسیاری از شهروندان عصرها به محلهایی که آب جمع شده میروند و برخی کشاورزان نیز بار دیگر به احیای زمینهای کشاورزی خود امیدوار شدهاند. حتی سیستانیهایی که سالها قبل به شهرهای دیگر مهاجرت کردهاند، این روزها پیگیر شرایط منطقه هستند.
رد پای آب در هوای سیستان
یکی از شهروندان سیستانی با اشاره به ناچیز بودن حجم آب ورودی به چاهنیمهها تأکید میکند: شرایط هنوز با وضعیت مطلوب فاصله بسیار زیادی دارد و احیای هامون بدون تداوم جریان آب ممکن نیست، اما همین مقدار آب نیز بر روحیه مردم تأثیر داشته است و نمیتوان اثرات آن بر نشاط مردم و شرایط محیطزیستی منطقه را نادیده گرفت.
یونس دهمرده میافزاید: سیستان در خرداد معمولا با توفانهای شدید و گردوغبار گسترده مواجه میشود، اما امسال شرایط در بسیاری از مناطق استان متفاوت بود و مرطوب شدن زمینهای خشک و رویش پوشش گیاهی در برخی مناطق، آبو هوا را در بخشهایی از استان تلطیف کرده است.
دهمرده همچنین به رهاسازی بخشی از آب در رودخانهها و مسیرهای محلی اشاره میکند و میگوید: این موضوع باعث آبگیری برخی نهرها و تغذیه نسبی منابع آب زیرزمینی شده و امید تازهای در میان ساکنان منطقه ایجاد کرده است.
گودزره؛ مناقشه قدیمی هیرمند
فعالان محیطزیست سالهاست به هدایت بخشی از آب هیرمند به شوره زار گودزره انتقاد دارند. به اعتقاد آنها، بخشی از آبی که میتواند به احیای هامون و بهبود شرایط زندگی در سیستان کمک کند، به گودزره هدایت و پیش از رسیدن به پایین دست به تلخاب تبدیل میشود.
گودالهای طبیعی ذخیره آب
چاهنیمههای سیستان، گودالهای طبیعی ذخیره آب در زهک هستند که از مهمترین منابع تامین آب آشامیدنی منطقه به شمار میروند. این مجموعه شامل چاهنیمههای یک تا 4 است و با ظرفیت حدود ۱.۵ میلیارد مترمکعب، بخش مهمی از آب زابل، زهک و صدها روستای سیستان را تامین میکند.
نظر شما