بیشتر میوه‌ها و سبزی‌های تازه پروبیوتیک نیستند؛ بااین‌حال، فیبر و ترکیبات پری‌بیوتیک آن‌ها غذای باکتری‌های مفید روده را فراهم می‌کند. بعضی سبزی‌های تخمیرشده و پاستوریزه‌نشده نیز ممکن است حاوی میکروب‌های زنده باشند. در این مطلب، ۱۵ انتخاب گیاهی مفید برای سلامت روده و نکات مهم مصرف آن‌ها معرفی شده‌اند.

۱۵ میوه و سبزی پروبیوتیک و پری‌بیوتیک برای تقویت سلامت روده

بیشتر میوه‌ها و سبزی‌های تازه پروبیوتیک نیستند، اما فیبر آن‌ها غذای باکتری‌های مفید روده را فراهم می‌کند. بعضی سبزی‌های تخمیرشده و پاستوریزه‌نشده نیز ممکن است میکروب زنده داشته باشند.

به گزارش سلامت نیوز تنوع غذایی و مصرف خوراکی‌های پرفیبر به حفظ میکروبیوم روده کمک می‌کند. با این حال، پروبیوتیک و پری‌بیوتیک یک معنی ندارند و هر خوراکی مفید برای روده، پروبیوتیک نیست.

بر اساس تعریف انجمن علمی بین‌المللی پروبیوتیک‌ها و پری‌بیوتیک‌ها، پروبیوتیک‌ها میکروارگانیسم‌های زنده‌ای هستند که مصرف مقدار کافی از آن‌ها فایده مشخصی برای سلامت دارد. پری‌بیوتیک‌ها ترکیباتی هستند که میکروب‌های مفید از آن‌ها استفاده می‌کنند. بنابراین سبزی‌های تخمیر شده ممکن است میکروب زنده داشته باشند، اما میوه‌ها و سبزی‌های تازه با فیبر، پکتین و نشاسته مقاوم به باکتری‌های روده غذا می‌رسانند.

۱. کلم‌ترش غیرپاستوریزه

کلمی که با آب‌نمک تخمیر شده و پس از آن حرارت ندیده است، ممکن است باکتری‌های زنده داشته باشد. روی برچسب محصول به عبارت‌های «پاستوریزه‌نشده» یا «حاوی کشت زنده» توجه کنید؛ نوع کنسروی یا حرارت‌دیده معمولاً میکروب زنده کمتری دارد.

۲. کیمچی

کیمچی از تخمیر کلم و چند سبزی دیگر تهیه می‌شود و ممکن است حاوی میکروب‌های زنده باشد. این خوراکی معمولاً نمک و ادویه زیادی دارد؛ بنابراین بهتر است مصرف آن را با مقدار کم آغاز کنید، به‌ویژه اگر فشارخون یا معده حساس دارید.

۳. خیارشور تخمیری

هر خیارشوری پروبیوتیک نیست. خیارشور تهیه‌شده با سرکه با محصولی که در آب‌نمک و طی چند روز تخمیر شده تفاوت دارد. وجود عبارت «تخمیر طبیعی» یا «کشت زنده» و نگهداری محصول در یخچال می‌تواند راهنمای بهتری باشد.

۴. زیتون تخمیری

بعضی زیتون‌ها به‌طور طبیعی تخمیر می‌شوند، اما پاستوریزاسیون می‌تواند میکروب‌های زنده را از بین ببرد. زیتون سدیم بالایی دارد و بهتر است در حجم کم مصرف شود.

۵. چغندر تخمیری

چغندر را نیز می‌توان با آب‌نمک تخمیر کرد. محصول آماده را از منبع مطمئن تهیه کنید؛ نمونه خانگی هم به دستور دقیق، ظرف تمیز و نگهداری ایمن نیاز دارد. کپک یا بوی نامطبوع نشانه دورریختن محصول است.

۶. موز کمی نارس

موز کمی سبز نشاسته مقاوم بیشتری دارد. بخشی از این نشاسته در روده کوچک هضم نمی‌شود و در روده بزرگ به مصرف باکتری‌ها می‌رسد. موز رسیده‌تر برای بعضی افراد آسان‌تر هضم می‌شود.

۷. سیب با پوست

سیب منبع پکتین و فیبر است و مصرف آن به‌شکل کامل، فیبر بیشتری نسبت به آب سیب فراهم می‌کند. اگر دستگاه گوارش حساسی دارید، با مقدار کم شروع کنید و ببینید بدن شما به پوست میوه چگونه پاسخ می‌دهد.

۸. گلابی با پوست

گلابی فیبر محلول و نامحلول دارد و می‌تواند به تنوع منابع فیبر در رژیم غذایی کمک کند. با این حال، فروکتوز و سوربیتول آن در برخی افراد مبتلا به سندرم روده تحریک‌پذیر موجب نفخ یا دل‌درد می‌شود.

۹. انواع توت

توت‌فرنگی، تمشک، شاه‌توت و بلوبری علاوه بر فیبر، پلی‌فنول‌های گوناگونی دارند که با میکروبیوم روده تعامل می‌کنند. مصرف میوه کامل یا نوع یخ‌زده بدون شکر افزوده، انتخاب بهتری از آبمیوه و مرباست.

۱۰. پیاز

پیاز حاوی اینولین و فروکتان است؛ دو نوع کربوهیدرات قابل‌تخمیر که می‌توانند غذای باکتری‌های روده باشند. پیاز پخته برای بعضی افراد قابل‌تحمل‌تر است، اما افراد حساس به فودمپ ممکن است حتی با مقدار کم آن نیز دچار نفخ شوند.

۱۱. سیر

سیر نیز فروکتان دارد و در مقدار متعادل به افزایش تنوع ترکیبات گیاهی رژیم کمک می‌کند. اگر سیر علائم گوارشی شما را تشدید می‌کند، حذف طولانی‌مدت آن بدون ارزیابی متخصص تغذیه راه‌حل مناسبی نیست.

۱۲. تره‌فرنگی

تره‌فرنگی از خانواده پیاز است و فیبر قابل‌تخمیر دارد. بخش سفید و سبز روشن آن را می‌توان به سوپ افزود. فروکتان آن ممکن است برای بعضی افراد مشکل‌ساز باشد.

۱۳. مارچوبه

مارچوبه حاوی فیبر و ترکیبات پری‌بیوتیک از جمله اینولین است. بخارپز کردن کوتاه، آن را نرم‌تر می‌کند و می‌توان از آن در کنار تخم‌مرغ، سالاد یا غذای اصلی استفاده کرد.

۱۴. کنگر فرنگی

کنگر فرنگی از منابع گیاهی فیبر و اینولین است. آن را بخشی از یک رژیم متنوع بدانید، نه درمانی مستقل برای مشکلات روده. افراد حساس می‌توانند مقدار مصرف را تدریجی افزایش دهند.

۱۵. سیب‌زمینی پخته و سرد شده

سرد شدن سیب‌زمینی پخته، بخشی از نشاسته آن را به نشاسته مقاوم تبدیل می‌کند. این نشاسته مانند فیبر به روده بزرگ می‌رسد. سیب‌زمینی باید پس از پخت سریع خنک شود، در یخچال بماند و در زمان مناسب مصرف شود.

خوراکی تخمیری را از روی برچسب انتخاب کنید

ترش بودن یک محصول به معنی پروبیوتیک بودن آن نیست. سرکه می‌تواند طعم ترش ایجاد کند، بدون اینکه تخمیر زنده‌ای در محصول وجود داشته باشد. عبارت‌های «پاستوریزه‌نشده»، «تخمیر طبیعی» و «حاوی کشت زنده» اطلاعات مفیدتری می‌دهند. نمک کلم‌ترش، زیتون، کیمچی و خیارشور را نیز در مقدار مصرف روزانه در نظر بگیرید.

مصرف فیبر را تدریجی افزایش دهید

افزایش ناگهانی فیبر یا خوراکی‌های تخمیری ممکن است گاز و نفخ ایجاد کند. هر بار یک ماده جدید را با مقدار کم به برنامه غذایی اضافه کنید و آب کافی بنوشید. اگر درد مداوم شکم، کاهش وزن ناخواسته، خون در مدفوع یا تغییر طولانی‌مدت اجابت مزاج دارید، موضوع را فقط به میکروبیوم نسبت ندهید و برای ارزیابی پزشکی اقدام کنید.

مکمل پروبیوتیک برای همه یکسان نیست

مکمل جای میوه، سبزی و رژیم متنوع را نمی‌گیرد. اگر پزشک یا داروساز مصرف مکمل را مناسب بداند، می تواند گزینه ی خوبی باشد. هنگام بررسی مکمل پروبیوتیک، نام سویه، مقدار مصرف، تاریخ انقضا و شرایط نگهداری را هم مقایسه کنید. عدد بالاتر واحد تشکیل‌دهنده کلونی به‌تنهایی به معنی انتخاب بهتر نیست. افراد دچار ضعف شدید سیستم ایمنی یا بیماری بحرانی باید با مشورت پزشک مکمل مصرف کنند.

برای سلامت روده، تنوع غذایی از تمرکز بر یک خوراکی مهم‌تر است. ترکیب میوه‌ها و سبزی‌های پرفیبر با مقدار متعادل خوراکی‌های تخمیری، در کنار خواب کافی و فعالیت بدنی، رویکردی عملی‌تر از اتکا به یک محصول با عنوان پروبیوتیک است.

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
captcha