چهارشنبه ۸ مهر ۱۴۰۵ - ۰۷:۵۷
کد خبر: 402018

 گوش انسان برای شنیدن صداهای محیط طراحی شده است، اما متخصصان می‌گویند صداهای بسیار بلند می‌تواند به سلول‌های مویی گوش داخلی آسیب بزند؛ سلول‌هایی که درصورت آسیب جدی، توان بازسازی دوباره را ندارند و تخریب آنها می‌تواند به کاهش شنوایی دائمی منجر شود.

این آلودگی  تهرانی‌ها را کلافه کرده

به گزارش سلامت نیوز به نقل از همشهری، آلودگی صوتی در کلانشهرها، بخشی از زندگی روزمره شهروندان شده است. صدای آزاردهنده بوق خودروها، گاز دادن و بوق موتورها و صدای کامیون‌ها، صداهایی هستند که آنقدر به آنها عادت کرده‌ایم که شاید گاهی متوجه‌شان نشویم. اما عادت کردن به این صداها به‌معنای بی‌ضرر بودنشان نیست. متخصصان می‌گویند: قرار گرفتن مکرر و طولانی‌مدت در معرض صداهای بلند می‌تواند باعث کاهش شنوایی شود.


آلودگی صوتی فقط مزاحمت نیست


 گوش انسان برای شنیدن صداهای محیط طراحی شده است، اما متخصصان می‌گویند صداهای بسیار بلند می‌تواند به سلول‌های مویی گوش داخلی آسیب بزند؛ سلول‌هایی که درصورت آسیب جدی، توان بازسازی دوباره را ندارند و تخریب آنها می‌تواند به کاهش شنوایی دائمی منجر شود. دکتر ابراهیم رزم‌پا، متخصص و جراح گوش و حلق و بینی و استاد دانشگاه علوم پزشکی تهران در این‌باره  می‌گوید: «آلودگی صوتی شهر شلوغ و پرترافیکی مثل تهران قطعا می‌تواند به شنوایی افراد آسیب برساند؛ البته این آسیب یکسان نیست و مدت مواجهه با صداهای بلند و همچنین ژنتیک در کاهش شنوایی نقش دارد.»



بلندی صدا به تنهایی عامل خطر نیست


البته هر صدایی که در خیابان می‌شنویم، لزوما برای گوش خطرناک نیست؛ چیزی که تعیین می‌کند صدا تا چه اندازه به شنوایی آسیب می‌زند، فقط بلندی آن نیست؛‌ زمانی که در معرض آن هستیم و تکرار این مواجهه هم مهم است. مؤسسه ملی ایمنی و بهداشت حرفه‌ای آمریکا (NIOSH) برای مواجهه شغلی با صدا، ۸۵ دسی‌بل را حداکثر میانگین توصیه‌شده برای یک روز کاری ۸ ساعته در نظر گرفته و اعلام کرده که اگر صدا بلندتر شود، زمان مواجهه هم باید کمتر شود؛ یعنی اگر صدای محیط ۸۸ دسی‌بل باشد، مجموع زمانی که فرد در یک روز کاری می‌تواند در معرض آن صدا قرار بگیرد، 4ساعت است؛ اگر صدای محیط ۹۱ دسی‌بل باشد، فرد تنها می‌تواند به‌مدت ۲ ساعت در معرض آن باشد؛ همچنین در ۱۰۰ دسی‌بل باید مدت مواجهه فرد با صداهای آن محیط به ۱۵ دقیقه کاهش یابد. در غیر این صورت خطر آسیب به سلول‌های شنوایی و در نتیجه کاهش شنوایی افزایش پیدا می‌کند. البته این جدول را نباید به‌صورت مستقیم به رفت‌وآمد روزانه در تهران تعمیم داد. این اعداد برای مواجهه شغلی با صدای بلند تدوین شده‌اند و برای محیط شهری، یک زمان دقیق و قطعی که بعد از آن همه افراد دچار کاهش شنوایی شوند، وجود ندارد. با این حال، دکتر رزم‌پا می‌گوید: «مواجهه با آلودگی صوتی شهر تهران برای شنوایی شهروندان، بی‌خطر نیست؛ به‌خصوص برای افرادی که مدت طولانی‌تری در معرض صداها هستند.»‌



همه گوش‌ها به یک اندازه آسیب نمی‌بینند


میزان آسیب‌پذیری افراد در برابر صداهای بلند یکسان نیست. شواهد علمی نشان می‌دهد کاهش شنوایی ناشی از صدا، حاصل تعامل عوامل محیطی و ژنتیک است. به همین دلیل، نمی‌توان گفت اگر 2نفر برای مدت یکسان در معرض یک صدای مشخص قرار بگیرند، حتما میزان آسیب شنوایی یکسانی خواهند داشت. دکتر علی‌محمد اصغری، متخصص گوش و حلق و بینی، فوق‌تخصص گوش و استاد دانشگاه علوم پزشکی ایران نیز پیش‌تر  درباره تأثیر آلودگی صوتی کلانشهرها بر شنوایی شهروندان گفته بود: «ترافیک و آلودگی صوتی روی همه افراد به یک اندازه تأثیر نمی‌گذارد. بیشتر افرادی که طولانی‌مدت در خیابان و ترافیک می‌مانند، ممکن است دچار مشکل کاهش شنوایی شوند؛ مثل راننده‌های تاکسی.»



یک نکته مهم برای شهروندان تهرانی


برای آلودگی صوتی خیابان‌های همیشه شلوغ و پر سروصدای تهران نمی‌توان یک عدد ساده مثل روزانه 2 یا 3ساعت تعیین کرد و گفت بعد از آن، شنوایی حتماً آسیب می‌بیند. اما طبق گفته دکتر رزم‌پا، جراح و متخصص گوش، «مواجهه مکرر و طولانی مدت با صداهای بلند به‌خصوص در محدوده ۸۵ دسی‌بل و بالاتر، یک عامل شناخته‌شده خطر برای کاهش شنوایی است.» به همین دلیل، کاهش مواجهه غیرضروری با صدا، دور شدن از منابع بسیار پرصدا و کاهش مدت حضور در محیط‌های پرسروصدا از اقدامات پیشگیرانه‌ای است که می‌تواند میزان مواجهه صوتی و احتمال کاهش شنوایی را پایین بیاورد.



۸۵ دسی‌بل 


حداکثر میانگین توصیه‌شده برای یک روز کاری ۸‌ساعته در نظر گرفته می‌شود و اگر صدا بلندتر شود، زمان مواجهه هم باید کمتر شود. مواجهه مکرر و طولانی با صداهای بلند، یک عامل شناخته‌شده خطر برای کاهش شنوایی است.



90 دسی‌بل 


ترافیک ۸۵ تا ۹۰ دسی‌بل صدا ایجاد می‌کند. 

عواقب گسترده آلودگی صوتی 
سازمان جهانی بهداشت آلودگی صوتی ناشی از ترافیک را با پیامدهایی مانند اختلال خواب، استرس، بیماری ایسکمیک قلب، اختلالات شناختی و وزوز گوش هم مرتبط دانسته است.

«کاهش شنوایی می‌تواند به صورت تدریجی اتفاق بیفتد و فرد ممکن است در مراحل اولیه حتی متوجه آن نشود. افرادی هستند که بعد از مراجعه به پزشک متوجه می‌شوند که یک گوش‌شان کم شنواست و تا آن موقع نمی‌دانستند؛ به همین دلیل بهتر است به علائم کم‌شنوا شدن که یکی از آنها وزوز دائمی گوش است، دقت شود و اگر نشانه‌ پرتکراری مشاهده شد، به متخصص مراجعه شود.»
 

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
captcha