دوشنبه ۲۵ آبان ۱۴۰۵ - ۱۳:۳۱
کد خبر: 403724

آموزش‌وپرورش می‌گوید، تعطیلی‌های مکرر به یادگیری آسیب می‌زند و مدرسه نباید ابزار مدیریت ترافیک باشد. استدلالی قابل دفاع که به‌تنهایی، ایمن بودن حضور کودکان در هوای ناسالم را اثبات نمی‌کند. کارگروه اضطرار آلودگی هوا در جلسه جمعه ۲۲ آبان، فعالیت حضوری مدارس را برای شنبه و یک‌شنبه تأیید کرد

اجبار به حضور دانش آموزان در هوای آلوده

به گزارش سلامت نیوز به نقل از سازندگی، ورزش در حیاط ممنوع، حضور در زنگ تفریح محدود اما کلاس‌ها حضوری است. این خلاصه تصمیمی است که برای مدارس تهران در روزهای آلوده گرفته شده؛ همزمان با اجرای محدودیت تردد خودروها و توقف فعالیت بخشی از منابع آلاینده. آموزش‌وپرورش می‌گوید، تعطیلی‌های مکرر به یادگیری آسیب می‌زند و مدرسه نباید ابزار مدیریت ترافیک باشد. استدلالی قابل دفاع که به‌تنهایی، ایمن بودن حضور کودکان در هوای ناسالم را اثبات نمی‌کند. کارگروه اضطرار آلودگی هوا در جلسه جمعه ۲۲ آبان، فعالیت حضوری مدارس را برای شنبه و یک‌شنبه تأیید کرد. در همان مصوبات، اجرای زوج‌وفرد از در منازل، توقف فروش مجوز روزانه طرح ترافیک و محدودیت فعالیت برخی واحدهای صنعتی و عمرانی گنجانده شد. بنابراین شرایط، نیازمند مداخله تشخیص داده شده اما درباره مدارس، محدود کردن مواجهه در فضای باز کافی دانسته شده است.

جبران تعطیلی با اصرار بر حضور


مجید پارسا، مدیرکل آموزش‌وپرورش شهر تهران، روز یک‌شنبه گفت، تعطیلی یا آموزش غیرحضوری باید زمانی در دستورکار قرار گیرد که سلامت و جان دانش‌آموزان «به‌طور جدی» در معرض خطر باشد. او از محدود شدن حضور در حیاط و ممنوعیت ورزش در فضای باز خبر داد و تصمیم نهایی را در اختیار کارگروه اضطرار استانداری دانست.

این موضع در ادامه تأکید استاندار تهران بر خسارت آموزشی تعطیلی‌های سال گذشته قرار می‌گیرد؛ وقفه‌هایی ناشی از آلودگی، ناترازی انرژی و جنگ. تجربه افت آموزش حضوری اکنون به یکی از استدلال‌های اصلی باز نگه داشتن مدارس تبدیل شده است. اما خسارت آموزشی گذشته، میزان خطر بهداشتی امروز را تغییر نمی‌دهد. اصلاح تعطیلی‌های بی‌ضابطه باید به تصمیم‌گیری دقیق‌تر منجر شود نه اینکه حفظ حضور به هدفی مستقل تبدیل شود. البته مسئولان رسماً نگفته‌اند که مدارس در هر شرایطی باز می‌مانند؛ ضعف توضیحات‌شان این است که برای عبارت «خطر جدی» معیار اجرایی و قابل ارزیابی ارائه نمی‌کنند.

شاخص جهانی چه می‌گوید؟


عدد بالاتر از ۱۵۰ در مقیاس رایج شاخص کیفیت هوا در محدوده ناسالم قرار می‌گیرد. این طبقه‌بندی هشدار بهداشتی است؛ اما حکم جهانی و یکسانی وجود ندارد که تمام مدارس، در همه کشورها، با رسیدن شاخص به عدد مشخصی تعطیل شوند. راهنماهای معتبر، شدت آلودگی را همراه با مدت مواجهه، نوع فعالیت و آسیب‌پذیری کودکان بررسی می‌کنند. برای نمونه، راهنمای رسمی AirNow آمریکا در وضعیت قرمز، کاهش شدت فعالیت، افزایش استراحت و بررسی انتقال فعالیت‌های طولانی یا سنگین به فضای داخل را توصیه می‌کند. در وضعیت بنفش همه فعالیت‌ها باید به داخل منتقل یا به زمان دیگری موکول شوند.

راهنما همچنین مراقبت از علائم تنفسی و برنامه مشخص برای دانش‌آموزان مبتلا به آسم را ضروری می‌داند. در دستورالعمل وزارت آموزش کالیفرنیا تمام کودکان در شاخص بالاتر از ۱۰۰ نسبت به آثار آلودگی حساس محسوب می‌شوند و در اعداد بالاتر از ۲۰۰ بررسی تعطیلی با توجه به شرایط هر مدرسه مطرح است. این الگو، تصمیم مرحله‌بندی ‌شده را جایگزین دوگانه ساده باز یا بسته بودن می‌کند.


کلاس، خودبه‌خود پناهگاه نیست


ممنوعیت ورزش، بخشی از مواجهه را کاهش می‌دهد؛ فعالیت شدید، حجم هوای تنفسی و دریافت آلاینده را بالا می‌برد. اما دانش‌آموز برای رسیدن به کلاس، مسیر خانه تا مدرسه را طی می‌کند سپس چند ساعت در ساختمانی می‌ماند که کیفیت هوای آن نیز اهمیت دارد. سازمان جهانی بهداشت تأکید می‌کند، ماندن در ساختمان زمانی می‌تواند مفید باشد که مواجهه در فضای داخلی واقعاً کمتر باشد. آلاینده‌های بیرون، بسته به ویژگی ساختمان و تهویه به داخل نفوذ می‌کنند؛ منابع داخلی نیز می‌توانند بر آلودگی بیفزایند. بنابراین صرف انتقال کودک از حیاط به کلاس، تضمین حفاظت نیست.

همین سازمان، ارزیابی تعطیلی را نیز وابسته به سنجش منافع و پیامدهای واقعی آن می‌داند. در توضیحات منتشر شده مسئولان، گزارشی از سنجش هوای داخل کلاس‌ها، امکانات کاهش ذرات یا تفاوت شرایط مدارس ارائه نشده است. تصمیم یکسان برای مدارس، بدون توضیح درباره این تفاوت‌ها، امکان ارزیابی کفایت حفاظت را از خانواده‌ها می‌گیرد.


معیار باید پیش از بحران معلوم باشد


آموزش‌وپرورش درست می‌گوید که مدرسه نباید برای جبران ضعف مدیریت ترافیک تعطیل شود. اما حفاظت از کودک، موضوعی مستقل از کاهش تردد است. حضوری ماندن کلاس‌ها باید بر ارزیابی سلامت استوار باشد؛ همان‌طور که غیرحضوری کردن نیز باید زمان‌بندی، دامنه و برنامه آموزشی مشخص داشته باشد. معیار قابل دفاع مجموعه‌ای از اطلاعات است: شاخص محلی و روند آن، پیش‌بینی ساعات مدرسه، کیفیت فضای داخلی، وضعیت کودکان بیمار و امکان کاهش مواجهه در رفت‌وآمد.

خانواده‌ها باید بدانند با تشدید هر کدام چه تغییری در برنامه ایجاد می‌شود. سال گذشته، تعطیلی‌های مکرر پیوستگی آموزش را آسیب زد. امسال اعلام اینکه تعطیلی «آخرین راهکار» است، جای برنامه حفاظت را نمی‌گیرد. دفاع از آموزش حضوری، زمانی معتبر است که مسئولان بتوانند شرایط ایمن حضور را توضیح دهند و فراهم کنند. دانش‌آموز نباید هزینه جبران وقفه‌های گذشته را با مواجهه بیشتر با هوای آلوده بپردازد.

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
captcha