دانشمندان مدتهاست به این فکر میکردند که چگونه مغز خود را با اطلاعات و خاطرات جدید به روز میکند. برخی از ایده ها حول تغییرات شیمیایی در نورون های خاص می چرخد، در حالی که برخی دیگر بر تغییرات ساختاری در بین سلول های مغز تمرکز می کنند.
یک روانشناس گفت: بیشتر افراد از دو سه سال اول زندگیاش هیچ چیزی در خاطر ندارد و بسیاری از افراد از هفت یا هشت سال اول زندگیشان نیز خاطرهای ندارند. این در حالی است که تواناییِ یادگیریِ ما در ابتدای کودکی، به شکلی تعجب آور، بیشتر از بقیه سالهای عمرمان است، دلیل این فراموشی چیست؟
همه ما ممکن است گاه و بیگاه در ذهن خود خاطرات بدی را یادآوری کنیم و از یادآوری آنها احساس ناخوشایندی داشته باشیم، آنقدر که دلمان بخواهد از شر آنها خلاص شویم. اما خلاص شدن از شر خاطرات بد چقدر ممکن است؟
