سه‌شنبه ۲۸ بهمن ۱۴۰۴ - ۱۴:۵۶
کد خبر: 395493

بسیاری از افراد ناآگاهانه در زمان استرس یا کار با تلفن همراه موهای خود را می‌کَنند؛ رفتاری که می‌تواند نشانه اختلال کندن مو باشد.

اختلالی که در آینه خودش را نشان می‌دهد

به گزارش سلامت نیوز به نقل از فارس،دقت کردید برخی از افراد خصوصا زمانی که استرس یا درگیری فکری دارند دقیقه‌ها یا ساعت‌ها به گوشه‌ای خیره می‌شوند و با یک دست به موها یا ابروهایشان بازی می‌کنند؟ متخصصان می‌گویند که این رفتار می‌تواند نشانه اختلالی به نام «تریکوتیلومانیا» یا اختلال کندن مو باشد. مشکلی روانی که بسیاری از مبتلایان تا زمان مشاهده علائم ظاهری از آن بی‌اطلاع هستند.

تریکوتیلومانیا نوعی اختلال روانی است که در آن فرد، علی‌رغم تلاش برای توقف میل مکرر به کندن موهای سر یا سایر نواحی بدن دارد. شدت این اختلال در افراد متفاوت است؛ در برخی خفیف و در برخی نیازمند درمان جدی است.

آیا من هم «تریکوتیلومانیا» دارم؟

از مهم‌ترین نشانه‌ها می‌توان به کندن مکرر موهای سر، ابرو یا مژه، احساس تنش یا اضطراب پیش از کندن، احساس آرامش پس از آن، کاهش محسوس حجم مو، بازی کردن با موهای کنده‌شده، جویدن یا حتی خوردن آن‌ها اشاره کرد. تلاش ناموفق برای ترک این رفتار و ایجاد مشکل در محیط کار، تحصیل یا روابط اجتماعی نیز از دیگر علائم است. برخی مبتلایان عادت به کندن پوست، جویدن ناخن یا حتی کندن پرز لباس دارند.کندن مو ممکن است آگاهانه و برای کاهش استرس انجام شود یا به‌صورت ناخودآگاه رخ دهد. این رفتار اغلب راهی برای مقابله با احساساتی مانند اضطراب، تنش، تنهایی یا خستگی است و گاهی نیز با احساس رضایت همراه می‌شود. عوامل ژنتیکی، سابقه خانوادگی، افسردگی، اضطراب، وسواس فکری و سنین ۱۰ تا ۱۳ سال از عوامل افزایش‌دهنده خطر ابتلا هستند.

این اختلال در طولانی مدت چه عوارضی دارد؟

این اختلال می‌تواند موجب شرمندگی، کاهش عزت‌نفس، افسردگی، اضطراب، کناره‌گیری اجتماعی، اختلال در عملکرد شغلی و تحصیلی، آسیب پوستی، زخم و عفونت شود.اختلال کندن مو چگونه درمان می‌شود؟در ابتدا باید تشخیص از طریق بررسی میزان ریزش مو، رد سایر علل جسمی، انجام آزمایش‌های لازم و ارزیابی وضعیت روانی فرد صورت می‌گیرد.

اصلی‌ترین روش درمان، رفتاردرمانی است. معکوس‌سازی عادت «جایگزینی رفتارهای دیگر به‌جای کندن مو»، درمان شناختی «اصلاح باورهای زمینه‌ساز رفتار»، درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد «پذیرش میل به کندن بدون انجام آن» و...ا

گرچه داروی مشخصی برای این اختلال تأیید نشده اما برخی داروهای ضدافسردگی می‌توانند در کاهش علائم مؤثر باشند. در صورتی که فرد قادر به کنترل این رفتار نباشد یا به دلیل تغییر ظاهر دچار ناراحتی و خجالت شود، مراجعه به پزشک ضروری است.

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
captcha