به گزارش سلامت نیوز به نقل از ایرنا، سیزدهم فروردین یا روز «طبیعت» نماد پیوند دیرین ایرانیان با طبیعت است، البته امسال با سالهای قبل به واسطه سایه جنگ تحمیلی دشمن، کمی تفاوت دارد، اما با تمام اینها در این روز هزاران ایرانی دل به طبیعت میزنند که اگر حضورشان با رفتارهای مسئولانه همراه باشد، میتواند فرصت مغتنمی را برای افزایش آگاهی زیستمحیطی و حفاظت از منابع طبیعی رقم بزند.
با طلوع آفتاب در سیزدهمین روز فروردین، زمین نفس تازهای میکشد و رنگ سبز در گوشه و کنار طبیعت میدرخشد، این روز که در فرهنگ ما ایرانیان به نام سیزدهبدر یا روز طبیعت شناخته میشود، دعوتی است برای بازگشت به آغوش زمین و همنشینی با آن پس از آغاز سال نو، این سنت کهن، مردمان را از خانهها بیرون میکشاند تا در کنار خانواده و دوستان، در دشتها، پارکها و کنار جویبارها لحظاتی از شادی و آرامش را تجربه کنند و به نماد زندگی و نو شدن طبیعت خوشامد بگویند.
هر چند امسال این روز رنگ و بوی دیگری دارد، جنگ بر آن سایه افکنده و شرایط را متفاوت کرده است اما مردم ایران مانند تمام این چند روز گذشته که در مقابل بمب ها و موشک های امریکا و اسرائیل کوتاه نیامدند این بار هم بدون توجه به صدای تو خالی این دشمنان وارد طبیعت شدند و این روز باستانی را پاس داشتند.
با این حال، ایرانیان همواره نشان دادهاند که در برابر تهدیدها و چالشها، متحد و یکپارچه هستند، آنها با حضور در صحنههای مختلف، از جمله در مراسمهای مذهبی و ملی، نشان دادهاند که از وطن و ارزشهای خود دفاع خواهند کرد.
اما در پس خندهها، دویدن ها، تاب خوردن های گاها بر شاخه های نازک و شکننده، پیام دیگری نهفته است؛ یادآوری این حقیقت که طبیعت نه فقط زیباست، بلکه ظریف و آسیبپذیر است، هر قطعه زباله رها شده، هر آتشی هر چند کوچک و هر قدم بیپروا میتواند همان طبیعتی را که برای تجدید زندگی انتخاب کردهایم، تهدید کند، روز طبیعت، بیش از یک جشن، فرصتی است برای بازاندیشی درباره رابطه ما با زمین و پیمانی دوباره با خود و نسلهای آینده که این سرزمین را با احترام و عشق حفظ کنیم.
سیزدهم فروردین که در تقویم رسمی ایران به نام روز طبیعت شناخته میشود، پایان تعطیلات نوروز و فرصتی برای خروج از خانه و گذراندن وقت در دل طبیعت است، این آیین باستانی که به طور سنتی برای آشتی با زمین و پاسداشت منابع طبیعی برگزار میشود، نمادی از تجدید زندگی و احترام به طبیعت در آغاز بهار است.
در این روز خانوادهها و گروههای دوستانه به پارکها، باغها، دشتها و جنگلها میروند تا ضمن بهرهمندی از هوای پاک، سبزههای هفتسین را به آب روان بازگردانند و از نعمتهای خدادادی سپاسگزاری کنند، این آیین نشانهای از پیوند فرهنگی و تاریخی ایرانیان با طبیعت و یادآور اهمیت احترام به محیطزیست است.
با این حال، کارشناسان و مسئولان حفاظت محیطزیست هشدار میدهند که برگزاری این روز بدون رعایت اصول زیستمحیطی میتواند به تخریب منابع طبیعی منجر شود، در سالهای اخیر مشاهده شده که حضور گسترده مردم در طبیعت، بهویژه با رهاسازی زبالهها، روشنکردن آتش، شکستن شاخهها و لگدمالکردن گیاهان، فشار زیادی بر عرصههای طبیعی وارد کرده است.
مسئولان و دوستداران محیط زیست به مردم توصیه میکنند که ضمن لذت بردن از زیباییهای طبیعت، اصول گردشگری مسئولانه و اخلاق طبیعتگردی را رعایت کنند، از جمله جمعآوری پسماندها، خودداری از آتشافروزی در مکانهای نامناسب، حفظ پوشش گیاهی و احترام به حیاتوحش، رعایت این نکات نه تنها به حفظ زیبایی طبیعت کمک میکند، بلکه تضمین میکند این منابع ارزشمند برای نسلهای آینده نیز باقی بماند.
حسین عبیری گلپیایگانی فعال محیط زیست تاکید دارد که حتی در این روز خاص نمیتوان تنها به حضور در دل طبیعت بسنده کرد، بلکه آموزش و آگاهیبخشی درباره اهمیت حفاظت از منابع طبیعی باید در تمام طول سال ادامه داشته باشد تا رفتارهای دوستدار محیطزیست نهادینه شود.
وی به خبرنگار ایرنا گفت: روز طبیعت فرصتی است تا مردم ضمن جشن گرفتن، به یاد داشته باشند که زمین تنها خانه ما است و حفاظت از منابع طبیعی، وظیفهای مشترک برای همه نسلها است ، کاری که فراتر از یک روز خاص باید در سبک زندگی روزمره ما جاری باشد.
وی اظهار کرد: این روز فرصتی ارزشمند برای آشتی دوباره با زمین و تجدید پیوند انسان با محیط پیرامون است، این روز نمادی از احترام به طبیعت و سپاسگزاری از نعمتهای آن است، با این حال، حضور گسترده مردم در عرصههای طبیعی، در صورت نبود مدیریت و مسئولیتپذیری، میتواند به فشار مضاعف بر منابع طبیعی و اکوسیستمها منجر شود.
افزایش حجم زباله
عبیری گلپایگانی به چالشهای زیستمحیطی در ایام نوروز اشاره کرد و گفت: یکی از این چالش ها افزایش تولید زباله است، در این روز، حجم زباله در مناطق گردشگری، جنگلها، سواحل و پارکها به طور چشمگیری افزایش مییابد، پلاستیکها، ظروف یکبار مصرف و باقیمانده مواد غذایی مهمترین ترکیبات این پسماندها هستند که تجزیه آنها سالها زمان می برد.
تخریب پوشش گیاهی
وی افزود: برپا کردن چادر در مناطق حساس، پارک خودرو روی پوشش گیاهی و روشن کردن آتش در محلهای نامناسب میتواند منجر به نابودی گیاهان بومی و فرسایش خاک شود ، حتی گاهی وسعت تخریب به حدی زیاد می شود که شاید دیگر قابل جبران نباشد.
آسیب به حیات وحش
این فعال محیط زیست ادامه داد: در دهه های گذشته به علت ساخت و سازهای بی رویه موجب تخریب زیستگاه حیات وحش شدیم از این رو به خانه حیوانات نزدیک شدیم به طوری که آنها صدای شهر را به راحتی می شوند، حال در این روز قطعا به زیستگاه آنها نزدیک تر می شویم از این رو سر و صدای زیاد، حضور غیرمسئولانه گردشگران و رهاسازی زباله، زیستگاههای جانوری را بیش از پیش مختل کرده و رفتار طبیعی گونهها را تغییر میدهد.
آتشسوزی
وی گفت: یکی از تفریحات جدانشدنی در این روز برپاکردن آتش برای تهیه کباب و درست کردن چای آتشی است که این کار در جنگلها و مراتع بدون رعایت اصول ایمنی، یکی از عوامل اصلی آتشسوزیهای بهاری است که خسارات جبرانناپذیری به اکوسیستمها وارد میکند، اگر هم آتشی برپا می کنیم بهتر است در پایان روز از خاموش شدن کامل آن اطمینان حاصل کنیم.
اهمیت مدیریت پایدار گردشگری نوروزی
عبیری گلپایگانی تاکید کرد: مدیریت پایدار گردشگری شامل برنامهریزی برای استفاده مسئولانه از منابع طبیعی، آموزش عمومی، ایجاد زیرساختهای مناسب و نظارت مستمر است، این رویکرد موجب میشود بهرهبرداری از طبیعت بدون آسیب جدی به نسلهای آینده صورت گیرد.
وی ادامه داد: هر فرد میتواند با رعایت اصول ساده، سهم مؤثری در حفاظت از طبیعت داشته باشد، طبیعت را همانگونه که تحویل گرفته، تحویل دهد، به پوشش گیاهی آسیب نزند، از شکستن شاخهها و چیدن گلهای وحشی خودداری کند و از ریختن زباله حتی به مقدار کم بپرهیزد.
این فعال محیط زیست گفت: نوروز نماد احترام به طبیعت و آغاز دوباره زندگی است، حفظ محیط زیست در این ایام نهتنها یک مسئولیت اجتماعی، بلکه وظیفهای اخلاقی و بین نسلی محسوب میشود، با برنامهریزی صحیح، نظارت مؤثر و مشارکت آگاهانه شهروندان، میتوان نوروزی شاد و در عین حال پایدار را تجربه کرد.
اهمیت آموزش به کودکان
وی اظهار کرد: این روز میتواند به یک کارگاه آموزشی زنده برای کودکان و نوجوانان تبدیل شود، آموزش عملی احترام به طبیعت، تفکیک زباله و مسئولیتپذیری اجتماعی در چنین مناسبتهایی، تأثیری ماندگار بر رفتارهای آینده جامعه خواهد داشت.
عبیری گلپیایگانی تاکید کرد: روز طبیعت، آزمونی برای سنجش میزان بلوغ زیست محیطی جامعه است، اگر این روز را با رهاسازی زباله، تخریب پوشش گیاهی و بیتوجهی به منابع طبیعی به پایان برسانیم، در حقیقت پیام نوروز و بهار را نادیده گرفتهایم، اما اگر با آگاهی، احترام و مسئولیتپذیری در طبیعت حضور یابیم، میتوانیم این روز را به نمادی از همزیستی پایدار انسان و محیط زیست تبدیل کنیم، بیاییم سیزدهم فروردین را نه «روز فشار بر طبیعت»، بلکه «روز حفاظت از طبیعت» بنامیم و با رفتارهای آگاهانه، عیدی واقعی را به زمین هدیه دهیم.
نظر شما