رئیس دبیر خانه شورای ملی سالمندان با اشاره به فقدان آمار دقیق از سالمندان تنها در کشور اظهار کرد: سیستم یکپارچه اطلاعات سالمندان هنوز در کشور شکل نگرفته است.
به گزارش سلامت نیوز به نقل از ایلنا، به تازگی سخنگوی کمیسیون بهداشت و درمان مجلس نسبت به رها شدن حدود ۲ هزار سالمند بدون سرپرست در دوران جنگ رمضان ابراز نگرانی کرده و خواستار تدوین سازوکارهای حمایتی سازمان بهزیستی شده است.
مجید فولادیان، رئیس دبیرخانه شورای ملی سالمندان کشور در این خصوص گفت: پیش از هر چیز باید بگویم دغدغهی مطرح شده توسط ریاست محترم کمیسیون بهداشت، کاملاً بجا و نشاندهنده یک حفره جدی در نظام رفاهی کشور است. با این حال، تحلیل دقیق این مسئله نیازمند نگاهی کارشناسی به زیرساختهای اطلاعاتی ماست.
وی افزود: واقعیت این است که ما امروز با یک «فقر دادهای» مواجهیم. در کشور همچنان فاقد یک «داشبورد جامع اطلاعات سالمندان» هستیم که بتواند دادههای پایگاه رفاه ایرانیان را با سامانههای وزارت بهداشت تجمیع کند. به همین دلیل است که متأسفانه هیچ آمار دقیق، لحظهای و تفکیکشدهای از تعداد و پراکندگی جغرافیایی «سالمندان تنها» در سطح کشور یا حتی کلانشهری مثل تهران نداریم و تا زمانی که این تصویر شفاف نباشد، هر اقدامی تا حدی با آزمون و خطا همراه خواهد بود.
فولادیان تصریح کرد: اما در خصوص اشارهای که به آمار ۲ هزار سالمند در دوران جنگ رمضان شد، باید نکتهای را روشن کرد؛ این سالمندان لزوماً در دوران جنگ رها نشدهاند، بلکه این افراد، سالمندان تنهایی بودند که به دلایل مختلف اجتماعی و زیستی به تنهایی زندگی میکنند. در آن مقطع، طرحی با مشارکت جمعی از خیرین، شهرداری تهران، وزارت بهداشت و دبیرخانه شورای ملی سالمندان کلید خورد. در آن فرآیند، در حالی که وزارت بهداشت لیستی اولیه از حدود ۱۳ هزار سالمندِ تنها در اختیار داشت، شهرداری تهران پس از پایشهای میدانی دقیق، به عدد حدود ۲ هزار نفر در تهران رسید و اقدامات حمایتی متمرکزی برای این افراد انجام شد.
او خاطرنشان کرد: در واقع این اتفاق به ما نشان داد که نباید منتظر بحرانها بمانیم. نیاز اصلی امروز ما، داشتن آمار دقیق از «زیست سالمندان» بر اساس فاکتورهای ریسک مانند تنهایی، بیماریهای زمینهای، وضعیت معیشتی و … است. اگر چنین اطلاعاتی داشته باشیم، میتوانیم پیش از وقوع حوادث یا بحرانها، نظام حمایتی را به صورت هدفمند و پیشدستانه طراحی کنیم، نه اینکه بعد از وقوع بحران تازه به فکر شناسایی و مددکاری باشیم.
نظر شما