به گزارش سلامت نیوز به نقل از ساعت سلامت، رئیس هیئت‌مدیره انجمن صنفی کارگری پرستاران، بهیاران و کمک‌پرستاران مراکز درمانی خصوصی تهران اعلام کرد: بیش از 600 تا هزار پرستار شاغل در بیمارستانهای خصوصی تهران به بهانه ترک خدمت در زمان جنگ از این بیمارستانها اخراج شدند و اکنون بیکار هستند.

مهدی همزه افزود: در زمان جنگ اخیر بسیاری از پرستاران بیمارستانهای خصوصی تهران از بیم جان و همچنین به علت نداشتن بیمار در این مراکز محل کار را ترک کردند اما بعد از جنگ هنگامی که به محل کار مراجعه کردند، به آنها گفته شد که دیگر امکان فعالیت ندارند و بیکار شده اند.

وی ادامه داد: بر اساس دستورالعمل‌های وزارت کار در مواقع خاص از جمله در زمان جنگ یا مواقعی که بیم جان برای افراد شاغل وجود دارد، ترک کار، غیبت غیر موجه محسوب نمی‌شود و نمی‌تواند دلیلی برای اخراج شاغلان باشد، بنابراین اقدام بیمارستانهای خصوصی برای اخراج این پرستاران هیچ توجیهی ندارد و اقدامی غیر انسانی و غیر قانونی است.

رئیس هیئت‌مدیره انجمن صنفی کارگری پرستاران، بهیاران و کمک‌پرستاران مراکز درمانی خصوصی تهران گفت: کارفرماهای بیمارستانهای خصوصی نیز در زمان جنگ خیلی اصراری به ماندن پرستاران در محل کار نداشتند، چون شرایط جنگی بود و بیم جان وجود داشت و در عین حال بیمار هم نداشتند بنابراین این اقدام آنها و اخراج پرستاران بعد از جنگ به بهانه ترک کار دور انتظار و غیر اخلاقی بود.

وی گفت: حدود 63 بیمارستان خصوصی بزرگ در تهران داریم، بررسی‌های ما نشان می دهد در هر یک از این بیمارستانها بین 10 تا 25 پرستار بعد از جنگ اخراج و بیکار شده اند بنابراین تعداد پرستاران اخراج شده در این مراکز بین 600 تا هزار نفر برآورد می‌شود.

اخراج پرستاران بعد از جنگ توجیه پذیر نیست

همزه افزود: تعدادی از پرستاران شاغل در بیمارستانهای خصوصی و مراکز درمانگاهی و جراحی محدود نیز به علت تخریب و آسیب به مرکز درمانی بعد از جنگ بیکار شدند.

وی ادامه داد: مساله این است که عمده اخراج پرستاران بیمارستانهای خصوصی به علت ترک کار در زمان جنگ بوده و مشکلات اقتصادی مراکز درمانی و تعمدکارفرمایان نقشی در تعدیل این نیروها نداشته است.

رئیس هیئت‌مدیره انجمن صنفی کارگری پرستاران، بهیاران و کمک‌پرستاران مراکز درمانی خصوصی تهران گفت: انتظار این است که بیمارستانهای خصوصی شرایط جنگی را درک کنند و به نیروهای خود در این شرایط تسویه حساب ندهند و آنها را اخراج نکنند، دولت و سازمانهای صنفی نیز باید از پرستاران در این شرایط حمایت کنند.

انتظار پرستاران اخراجی از نظام پرستاری و معاونت پرستاری

وی افزود: وزارت کار طبق قانون برای این پرستاران مقرری بیمه بیکاری را اعمال می‌کند اما مبلغ بیمه بیکاری در سطح حداقل حقوقی و بسیار اندک است. با رایزنی که با سازمان نظام پرستاری انجام شده انتطار داریم این سازمان با همکاری معاونت پرستاری برای اشتغال این پرستاران در بخش دولتی مساعدت کند.

همزه افزود: تقریبا همه بیمارستانهای خصوصی بزرگ تهران اخراج پرستاران را بعد از جنگ داشته‌اند. این موضوع در درمانگاهها کمتر بوده است. درمانگاه‌های کوچک در این شرایط بیشتر با مدیریت شیفت نیروها در سطح 50 درصد نیروها را مدیریت کردند و کمتر تعدیل نیرو داشتند.

استخدام نیروهای غیرمتخصص به جای پرستاران اخراجی

رئیس هیئت‌مدیره انجمن صنفی کارگری پرستاران مراکز درمانی خصوصی تهران درباره تبعات تعدیل پرستاران بیمارستانهای خصوصی گفت: قطعا این اقدام بیمارستانهای خصوصی را در ارائه خدمت به مردم و بیماران دچار مشکل می‌کند. راهکار برخی از این مراکز این است که به سمت جذب دانشجویان غیر فارغ التحصیل، ماماها و افراد غیر متخصص رو می‌آورند تا هم کمبود نیرو را جبران کنند و هم حقوق کمتری به نیروهایشان بدهند و متاسفانه نتیجه این کار افزایش خطاهای بیمارستانی و آسیب های جبران ناپذیر به بیماران است.

همزه افزود: این اقدامات منجر به پرونده‌های تخلفات بزرگی می شود که متاسفانه سال گذشته نیز چند پرونده آسیب جدی به بیماران داشتیم.

تعدیل نیرو و بدبینی پرستاران به بیمارستانهای خصوصی

وی گفت: این شرایط باعث شده که بدبینی پرستاران به بیمارستانهای خصوصی بیشتر شود و اکنون بیشتر تمایل دارند در بیمارستان دولتی مشغول به کار شوند. چون تعدیل و اخراج پرستاران را از بیمارستانهای دولتی کمتر داشتیم.

همزه افزود: اخراج پرستاران از بیمارستانهای خصوصی تهران بیش از شهرهای دیگر بود چون شرایط جنگی در تهران بیشتر بود اما مساله‌ای که وجود دارد این است که بسیاری از پرستاران بخش خصوصی با قراردهای 6 ماهه یا یکساله کار می‌کنند و این مساله دست کارفرمایان را باز می گذارد تا در پایان قرارداد به راحتی نیروها را تعدیل کنند و دیگر با آنها قرارداد نبندند و همین امر امنیت شغلی پرستاران بخش خصوصی را بسیار پایین آورده است.