به گزارش سلامت نیوز به نقل از همشهری، دلمشغولیها، ناآرامیها، استرس و اضطرابهای ما لزوما بهدلیل اتفاقات امروز نیستند و شاید مرتبط با داستانهای دور و درازی باشند که ریشه آنها را باید در کودکی جستوجو کرد.
پزشکی مدرن با این نگاه که برخی از مشکلات روحی و روانی ما ریشه در کودکی دارند، موافق است. آسیبهای دوران کودکی دیگر بهعنوان «اتفاقاتی عاطفی» که مردم به سادگی از آن عبور میکنند، تلقی نمیشوند. محققان اکنون میدانند که ترس، غفلت، بیثباتی یا سوءاستفاده اولیه میتواند سیستم عصبی، هورمونها و ایمنی را متأثر کند و حتی خطر ابتلا به بیماریهای طولانی مدت را افزایش دهد.
وقتی خاطرات همچنان زنده هستند
سالها، تروما عمدتا از دریچه سلامت روان مورد بحث قرار میگرفت اما دانشمندان اکنون میدانند که استرس مکرر در دوران کودکی میتواند از نظر فیزیکی نحوه رشد بدن را تغییر دهد. کودکانی که در محیطهای غیرقابل پیشبینی یا ناامن زندگی میکنند، اغلب در حالت «جنگ یا گریز» مداوم باقی میمانند. هورمونهای استرس مانند کورتیزول و آدرنالین برای مدت طولانی بالا میمانند و با گذشت زمان، این فشار تقریبا بر تمام سیستمهای بدن تأثیر میگذارد.
دکتر پریتیکا سینگ، کارآفرین مراقبتهای بهداشتی توضیح میدهد: بدن آنچه را که از سر گذرانده، اغلب با دقت بیشتری نسبت به ذهن، به یاد میآورد. نتیجه همیشه فوری نیست و گاهی اوقات دههها بعد از طریق میگرن، بیماریهای خودایمنی، فشار خون بالا، چاقی، افسردگی، التهاب مزمن یا اختلالات خواب آشکار میشود.
آغاز مداوا با تغییر پرسشها
مراقبتهای مبتنی بر تروما به آرامی در حال تبدیل شدن به بخش مهمی از مراقبتهای بهداشتی مدرن هستند. این مراقبتها پزشکان و بیمارستانها را تشویق میکند تا به جای بررسی بیماران فقط از طریق اسکن و گزارشهای آزمایشگاهی، پرسشهای ملایمتر و عمیقتری بپرسند.گاهی اوقات، مداوا زمانی آغاز میشود که فرد بالاخره احساس کند شنیده میشود.
این بدان معنا نیست که هر بیماریای ناشی از تروما است، اما تشخیص این ارتباط میتواند به بیماران کمک کند تا مراقبت کاملتری دریافت کنند که شامل حمایت از سلامت روان، درمان، تنظیم استرس، حمایت اجتماعی و درمان پزشکی با هم باشد. ترس خاموش یک کودک ممکن است در طول دههها بهآرامی طنینانداز شود، اما با آگاهی، شفقت و حمایت مناسب، درمان و مداوا نیز میتواند طنینانداز شود.
نظر شما