به گزارش سلامت نیوز به نقل از فارس،چاقی، که فراتر از یک دغدغه ظاهری، به عنوان یک بیماری مزمن و زمینه‌ساز بسیاری از اختلالات متابولیک شناخته می‌شود، حاصل تجمع بیش از حد چربی در بدن است.این وضعیت با افزایش خطر بیماری‌های قلبی-عروقی، دیابت نوع ۲، فشار خون بالا و برخی سرطان‌ها ارتباط مستقیم دارد.درمان چاقی نیازمند رویکردی چندجانبه و تغییر سبک زندگی است.ا

ولین و بنیادی‌ترین گام، اصلاح رژیم غذایی با تمرکز بر تعادل کالری، کاهش مصرف قندهای ساده و چربی‌های اشباع و افزایش مصرف فیبر و پروتئین‌های باکیفیت است.در کنار آن، فعالیت بدنی منظم؛ شامل ترکیبی از ورزش‌های هوازی برای کالری‌سوزی و تمرینات مقاومتی برای تقویت عضلات و افزایش متابولیسم پایه، ضروری است.در مواردی که مداخلات رفتاری به تنهایی کافی نباشد،

درمان‌های دارویی زیر نظر متخصص می‌توانند با کاهش اشتها یا مهار جذب چربی به روند کاهش وزن کمک کنند.با این حال، داروها صرفاً مکمل هستند و بدون تغییر سبک زندگی اثربخشی پایدار ندارند.برای موارد چاقی مفرط (BMI بالا) یا وجود بیماری‌های زمینه‌ای مرتبط، جراحی‌های متابولیک (مانند اسلیو معده یا بای‌پس) مطرح می‌شوند. این جراحی‌ها نه تنها با محدود کردن حجم معده یا تغییر مسیر جذب مواد مغذی، بلکه با ایجاد تغییرات در هورمون‌های گوارشی و سیگنال‌های اشتها، به کنترل وزن و بهبود بیماری‌های همراه مانند دیابت کمک شایانی می‌کنند.

در نهایت، مدیریت موفق چاقی مستلزم نگاهی درازمدت است؛ چرا که کاهش وزن یک مقصد نیست، بلکه یک مسیر دائمی برای حفظ سلامت است. همراهی تیم‌های متخصص شامل پزشک، متخصص تغذیه و روان‌شناس برای بررسی ابعاد روانیِ پرخوری و حمایت از بیمار، نقش کلیدی در موفقیت نهایی و جلوگیری از بازگشت وزن ایفا می‌کند.توجه به این نکته ضروری است که هرگونه مداخله باید با نظر پزشک و بر اساس شرایط اختصاصی سلامت فرد تنظیم شود تا از آسیب‌های احتمالی جلوگیری گردد.

محمدجواد باقری، فلوشیپ جراحی چاقی و متابولیک و لاپاراسکوپی پیشرفته ، با اشاره به افزایش شیوع چاقی و بیماری‌های مرتبط با آن اظهار کرد: جراحی متابولیک و چاقی در حال حاضر مؤثرترین روش درمانی برای دستیابی به کاهش وزن پایدار در افراد واجد شرایط به شمار می‌رود.

وی افزود: این جراحی معمولاً برای افراد دارای شاخص توده بدنی (BMI) ۳۵ یا بالاتر توصیه می‌شود و در برخی بیماران مبتلا به دیابت نوع ۲ یا سایر اختلالات متابولیک، حتی با BMI بین ۳۰ تا ۳۴.۹ نیز در صورت مؤثر نبودن درمان‌های غیرجراحی، پس از ارزیابی تخصصی قابل انجام است.

باقری با تشریح تفاوت‌های دو روش رایج جراحی چاقی گفت: در جراحی اسلیو معده، حدود ۸۰ درصد حجم معده برداشته می‌شود و بدون تغییر مسیر روده، علاوه بر کاهش حجم معده، تغییرات هورمونی مؤثر بر اشتها و احساس سیری نیز به کاهش وزن کمک می‌کند.این جراح چاقی متذکر شد: البته مانند هر عمل جراحی، احتمال بروز عوارضی مانند خونریزی، نشت از محل منگنه یا تشدید رفلاکس معده در برخی بیماران وجود دارد.

باقری درباره نگرانی بیماران از بازگشت وزن پس از جراحی نیز گفت: افزایش محدود وزن در سال‌های بعد از عمل همیشه به معنای شکست درمان نیست. رعایت رژیم غذایی، فعالیت بدنی منظم، پیگیری‌های پزشکی و اصلاح سبک زندگی نقش تعیین‌کننده‌ای در حفظ نتایج درمان دارد.

وی درباره جراحی بای‌پس معده نیز توضیح داد: در این روش، علاوه بر کوچک شدن معده، مسیر عبور غذا از بخشی از روده کوچک تغییر می‌کند؛ موضوعی که علاوه بر کاهش دریافت غذا، با ایجاد تغییرات هورمونی و متابولیک به کنترل بهتر قند خون و کاهش وزن کمک می‌کند.به گفته وی، بای‌پس معده در بیماران مبتلا به دیابت نوع ۲ یا رفلاکس شدید معده می‌تواند گزینه مناسب‌تری باشد.

این فلوشیپ جراحی چاقی و متابولیک با تأکید بر اینکه انتخاب روش جراحی نباید بر اساس توصیه‌های عمومی یا تجربه دیگران انجام شود، تصریح کرد: سن، شاخص توده بدنی، سابقه دیابت، بیماری‌های گوارشی به‌ویژه رفلاکس، وضعیت متابولیک، عادات غذایی، سوابق جراحی و شرایط عمومی بیمار از مهم‌ترین عوامل تعیین‌کننده در انتخاب روش درمان هستند و تصمیم نهایی باید توسط تیم درمان اتخاذ شود.

وی بر رعایت توصیه‌های تغذیه‌ای پس از جراحی تأکید کرد و گفت: بیماران باید غذا را به‌آرامی مصرف کنند، لقمه‌های کوچک بردارند، هر لقمه را به‌خوبی بجوند و از نوشیدن مایعات هم‌زمان با غذا خودداری کنند تا دستگاه گوارش فرصت کافی برای سازگاری با شرایط جدید را داشته باشد.این جراح چاقی با اشاره به احتمال بروز کمبود برخی ویتامین‌ها و مواد معدنی پس از جراحی افزود: اگرچه این احتمال در اسلیو معده کمتر از بای‌پس است، اما در هر دو روش مصرف منظم مکمل‌ها و انجام آزمایش‌های دوره‌ای برای پیشگیری از کمبودهای تغذیه‌ای ضروری است.

وی خاطرنشان کرد: کاهش وزن پایدار پس از جراحی می‌تواند علاوه بر بهبود بیماری‌هایی مانند دیابت، فشار خون بالا، آپنه خواب و دردهای مفصلی، کیفیت زندگی و توانایی انجام فعالیت‌های روزمره بیماران را نیز ارتقا دهد. باقری افزود: امروزه بیشتر جراحی‌های چاقی به روش لاپاراسکوپی و به‌صورت کم‌تهاجمی انجام می‌شوند که معمولاً با درد کمتر، دوران نقاهت کوتاه‌تر و بازگشت سریع‌تر بیماران به زندگی عادی همراه است.