به گزارش سلامت نیوز به نقل از وری ول مایند،اگر با فردی ازدواج کرده اید که مبتلا به اختلال کم توجهی بیش فعالی (ADHD) است، ممکن است متوجه شوید که این اختلال به طرق مختلف بر روابط شما تأثیر می گذارد.

ویژگی هایی که با ADHD مرتبط هستند می توانند الگوهای قابل پیش بینی و ثابتی را در رابطه شما ایجاد کنند. برای افرادی که راه هایی برای مدیریت این الگوها پیدا نکرده اند، ممکن است مشکلاتی پدیدار شوند.

به گفته ملیسا اورلوف، نویسنده کتاب "اثر ADHD بر ازدواج: درک و بازسازی رابطه خود در شش مرحله"، برخی از ویژگی هایی که ممکن است در روابط متاثر از ADHD ظاهر شوند عبارتند از:

• نق زدن و یا عصبانیت مزمن
• انجام نابرابر وظایف خانگی
• یکی از همسران نقش همیشه مسئولیت پذیر (نقش والدین) را ایفا می کند در حالی که دیگری به طور مداوم ناسازگار یا غیرمسئولانه است (نقش کودک).
• شما همیشه بحث می کنید، حتی بر سر چیزهای بی اهمیت
• به نظر می رسد یکی از شرکا توافقات را به خوبی به خاطر نمی آورد
• یکی از شریک ها برای انجام کارهایی که با آنها توافق شده است مشکل زیادی دارد
• فروپاشی رابطه جنسی و صمیمیت عاطفی

در نتیجه چنین الگوهایی، هر دو طرف اغلب احساس تنهایی، ناراحتی و غرق شدن می کنند. مشاجره های مکرر، عدم ارتباط و جدا شدن در رابطه رایج هستند.

متأسفانه، این اختلال عملکرد زناشویی می تواند روابط را در معرض خطر جدی قرار دهد. آمارها حاکی از آن است که میزان طلاق برای زوج هایی که تحت تأثیر بیش فعالی قرار دارند تقریباً دو برابر زوج هایی است که تحت تأثیر قرار نگرفته اند. با این حال، برداشتن گام هایی برای درک اینکه چگونه ویژگی های ADHD می تواند بر ازدواج شما تأثیر بگذارد ممکن است بتواند رابطه شما را نجات دهد.

اثرات ADHD بر ازدواج

ویژگی های ADHD می تواند از فردی به فرد دیگر متفاوت باشد و تأثیری که این ویژگی ها بر افراد و روابط می گذارد نیز می تواند متفاوت باشد. برخی از افراد متوجه می شوند که می توانند این ویژگی ها را به طور موثر در برخی مراحل مدیریت کنند، اما ممکن است در مراحل دیگر بیشتر با مشکل مواجه می شوند.

به گفته اورلوف، فرد مبتلا به ADHD ممکن است موارد زیر را احساس کند:

• تحت کنترل داشتن زندگی به شکل روزمره انرژی زیادی میگیرد. زمانی که ADHD دارید قدرت و همت بسیار بیشتر از آنچه دیگران تصور می کنند نیاز دارید.
• باید تابع همسری باشید که "کارها را اداره می کند"، به ویژه اگر پویایی والدین/فرزند وجود داشته باشد.
• حس میکنند دوست داشتنی نیستند، زیرا مدام این پیام را می شنوند که او باید «تغییر کند» یا بهتر عمل کند
• بی فعالی باعث می شود اضطراب و ناسازگاری معمولی شدید تر شود و ترس از شکست دوباره برای بهبود بخشیدن و ترمیم رابطه اذیت کننده شود.

اورلوف توضیح می دهد:«افراد مبتلا به ADHD درک می کنند که دنیا برای آنها مانند دیگران نیست. ذهن آنها اغلب " در وضعیت مسابقه"، "پر سر و صدا" یا "به هم ریخته" است و بنابراین آنها جهان را به شکلی متفاوت تر از دیگران میبینند.»

چگونه همسر فرد دارای ADHD تحت تأثیر قرار می گیرد؟

همسری که ADHD ندارد نیز اغلب تحت تأثیر این چالش ها و پویایی که در رابطه شکل می گیرد، قرار می گیرد. در موارد خفیف، ممکن است فرد از این که شریک زندگی‌اش همیشه پریشان یا مشغول چیزهای دیگر است، ناراضی باشد.

در انتهای دیگر این طیف، روابطی وجود دارد که در آن شریک غیر ADHD، شروع به رفتار با همسر خود بسیار شبیه به یک کودک می کند، مسئولیت ها را بر عهده می گیرد و به آنها اجازه نمی دهد شریک و همراه برابری باشند.

تجربه شریک غیر ADHD ممکن است با موارد زیر مشخص شود:

• تنهایی: احساس می کنند از طرف شریک زندگی خود توجهی دریافت نمی کنند. یک مطالعه نشان داد که شریک های غیر ADHD اغلب از فقدان صمیمیت در رابطه خود احساس نارضایتی می کنند.
• عصبانیت: ممکن است از این که شریک زندگیشان نتواند رفتارشان را کنترل کند یا تغییر دهد عصبانی شوند. شریک غیر ADHD ممکن است این خشم را آشکارا ابراز کند، یا ممکن است آن را تا زمانی که به نقطه شکست برسند، خفه کند.
• استرس: شریک غیر ADHD ممکن است مسئولیت های طرف مقابل را به حدی بر عهده بگیرد که بیش از حد توانش باشد. این وضعیت می تواند منجر به استرس، احساس خشم، تلخی و رنجش شود.
• خسته، ناامید و غمگین: با گذشت زمان، حتی صبورترین افراد نیز ممکن است احساس خستگی و فرسودگی کنند. آنها ممکن است احساس کنند که هیچ چیز هرگز تغییر نخواهد کرد و هیچ راهی برای بهبود وضعیت و روابط وجود ندارد.

الگوهای مخربی که ممکن است ظهور کنند

هنگامی که فردی با فردی مبتلا به ADHD ازدواج می کند، ممکن است تمایلی به وجود بیاید که هر دوی آنها تمام مشکلات در رابطه خود را به گردن این شرایط می اندازند. با این حال، هر دو طرف باید نقش خود را در ایجاد ناراحتی زناشویی تشخیص دهند. اورلوف به الگویی اشاره می کند که به عنوان «چرخه علامت-پاسخ-پاسخ» ظاهر می شود.

ویژگی های ADHD باعث ایجاد استرس غیرمنتظره در یک رابطه شده و می تواند منجر به سوء تفاهم شود، اما همچنین می تواند منجر به یک الگوی مخرب شود که شامل ویژگی های شرایط، پاسخ به آن ویژگی ها و پاسخ به پاسخ است.

به عنوان مثال، افراد مبتلا به ADHD اغلب افزایش احساس حواس پرتی را تجربه می کنند که می تواند باعث شود که شریک زندگی آنها نادیده گرفته شود، به خصوص اگر ADHD فرد تشخیص داده نشده باشد. بدون توضیحی برای این حواس پرتی، شریک غیر ADHD ممکن است این رفتار را به عنوان عدم مراقبت و نگرانی تعبیر کند.

این وضعیت می تواند منجر به آسیب، مشاجره و رنجش شود و از آنجایی که فرد مبتلا به ADHD منشأ خشم شریک زندگی خود را درک نمی کند، به یک چرخه نزولی خود تقویت کننده تبدیل می شود.

تشخیص دقیق ADHD بزرگسالان می‌تواند به هر دو نفر کمک کند تا درک بهتری از این ویژگی‌ها بر روابطشان داشته باشند. در مثال بالا، شریک غیر ADHD ممکن است بگوید:« اخیراً حواس شما پرت شده است و من احساس تنهایی می کنم. بیایید با هم کار خاصی انجام دهیم؟»

ویژگی های ADHD می تواند چرخه پاسخی را ایجاد کند که باعث ایجاد تعارض در یک رابطه می شود. درک بهتر آنچه باعث ایجاد مشکل می شود می تواند از شکل گیری نارضایتی جلوگیری کرده و به راه حل های موثرتری منجر شود.

نکاتی که بهتر است بدانید

اگر شریک زندگی شما دارای ADHD است، مهم این نیست که بیشتر تلاش کنید تا رابطه را به نتیجه برسانید، بلکه موضوع "تلاش متفاوت" است.

شما می توانید دانش خود را در مورد ADHD بیتر کنید و تاکتیک هایی را انتخاب کنید که به موفقیت شما کمک می کند. من به این تاکتیک‌های «حساس بیش‌فعالی» می‌گویم.

به عنوان مثال، اورلوف خاطرنشان می کند که تلاش بیشتر برای به خاطر سپردن یک کار باعث نمی شود که فرد کمتر حواسش پرت شود یا فراموش کند. راه حل موثرتر و واقع بینانه تر این است که زنگ ساعت را روی تلفن همراه خود تنظیم کنید تا کارهای طاقت فرسا را به شما یادآوری کند. شریک مبتلا به ADHD ممکن است هنوز حواسش پرت شود، اما داشتن یک یادآوری می‌تواند توجه او را در زمانی که باید انجام شود، به کار در دست بازگرداند.

اورلوف همچنین پیشنهاد می‌کند که چندین استراتژی دیگر وجود دارد که می‌تواند به زوج‌هایی که یکی از شریک‌هایشان ADHD دارد کمک کند تا ازدواج خود را تقویت و ترمیم کنند.

• به یاد داشته باشید که کنترل کردن این وضعیت نیازمند یک تلاش دو نفره است. هر دو طرف باید مسئولیت مسائل خود را بپذیرند. شما مسئول تغییر شریک زندگی خود نیستید، اما می توانید از تلاش های او برای مدیریت موثرتر ویژگی ها و ویژگی های خود حمایت کنید. تشویق و بازخورد مثبت ارائه دهید.
• درباره ADHD بزرگسالان بیشتر بدانید: کسب اطلاعات بیشتر در مورد تجربه همسرتان به شما کمک می کند که همدلی و صبر بیشتری داشته باشید.
• درمان هایی را برای مدیریت ویژگی های ADHD در نظر بگیرید: داروها، آموزش مهارت ها و روان درمانی می توانند به مدیریت جنبه های مختلف ADHD بزرگسالان مانند تکانشگری، بی نظمی و انگیزه ضعیف کمک کنند. شریک زندگی خود را تشویق کنید تا با پزشک خود در مورد اقداماتی که می تواند برای مدیریت برخی از این ویژگی ها انجام دهد صحبت کند.
• روی بهبود رابطه خود تمرکز کنید: سعی کنید زیاد درگیر این نشوید که چه کسی در رابطه چه کاری انجام می دهد. در عوض، به نحوه ارتباط خود با یکدیگر توجه کنید. قبل از پرداختن به برخی از مسائل تدارکاتی ازدواج خود، ارتباط خود را تقویت کنید.

اورلوف همچنین پیشنهاد می کند: «در نهایت، ازدواج با شادی است. به یاد داشته باشید تا جایی که ممکن است چیزی برای جشن گرفتن یا خندیدن پیدا کنید. زمانی را برای ایجاد شادی اختصاص دهید، نه فقط زمانی را برای اصلاح چیزها. هر دوی شما نیاز به رهایی از تلاش برای تغییر عاداتی دارید که سال ها ایجاد شده است.»

هنگامی که با فردی مبتلا به ADHD ازدواج می کنید، غیر معمول نیست که ویژگی های این شرایط باعث ایجاد استرس و تعارض در رابطه شود. اولین قدم، شناخت علائم مشکلات است.

هنگامی که بهتر درک کردید که چگونه ویژگی های ADHD و پاسخ شما به این ویژگی ها می تواند درگیری ایجاد کند، شما و همسرتان می توانید برای یافتن راه حل با یکدیگر همکاری کنید. یادگیری مدیریت ویژگی‌های ADHD، درک بهتر شرایط و برداشتن گام‌هایی برای تقویت ارتباط، مکان‌های عالی برای شروع هستند.