به گزارش سلامت نیوز به نقل از ایران، وزیر آموزش و پرورش چند روز پیش دستورالعمل ممنوعیت تنبیه بدنی در مدارس را ابلاغ کرد. البته ممنوعیت تنبیه بدنی در آییننامه مدارس موضوع جدیدی نیست، اما اینبار موضوع جدیتر از همیشه است تا جایی که به گفته مدیرکل ارزیابی عملکرد و پاسخگویی به شکایات آموزش و پرورش، از این به بعد تنبیه بدنی خط قرمز آموزش و پرورش است.
رضا روستایی میگوید: «موضوع مهم ممنوعیت تنبیه بدنی در مدارس بحث دیروز و امروز نیست، همیشه قوانین بازدارندهای در مورد آن وجود داشته، به همین دلیل در فرهنگ تعلیم و تربیت و ساختار آموزش و پرورش، تنبیه بدنی دانشآموزان خط قرمز ماست.»
روستایی درباره جزئیات دستورالعمل ممنوعیت تنبیه بدنی در مدارس میگوید: «بخشنامه وزیر سه محور عمده دارد؛ محور اول مدرسه است، محور دوم معلم یا نیروی انسانی است که بهعنوان مهمترین مؤلفه در ساختار تعلیم و تربیت شناخته میشود و سومین محور دانشآموزان هستند. البته روی قداست و حرمت هر سه محور تأکید شده است. ما بر حرمت مدرسه بهعنوان مکان تعلیم و تربیت، بر حرمت معلم بهعنوان بانی تعلیم و تربیت و دانشآموز بهعنوان محصول و نتیجه تعلیم و تربیت تأکید داریم. باید به مدرسه بهعنوان یک مکان مقدس توجه شود و خشونتی در آن نباشد. دوری از خشونت، رفتار صادقانه، صالحانه و مبتنی بر تعلیم و تربیت اسلامی مورد تأکید آقای وزیر است.»
اخراج یا جابهجایی در انتظار معلمی که دست به تنبیه بدنی میزند
طبق قوانین احکام مختلفی برای معلمی که مرتکب تنبیه بدنی شده است، وجود دارد. در همین زمینه مدیرکل ارزیابی عملکرد و پاسخگویی به شکایات آموزش و پرورش، در پاسخ به این سؤال که در کنار این دستورالعمل، آیا معلمان و مربیان مدارس در راستای فرهنگسازی بهتر نیز آموزش میبینند، میگوید:«به طور قطع آموزش در این زمینه مبتنی بر آییننامه اجرایی مدارس است که در این آییننامه، خیلی شفاف و صریح به ممنوعیت تنبیه بدنی تأکید و در بخشنامه جدید هم که توسط وزیر آموزش و پرورش ابلاغ شده، اشاره کردیم که به استناد کدام بند قانونی از آییننامه اجرایی مدارس، این مطالب را مطرح میکنیم. معلمان در آموزشهای با خدمت، مباحث مربوط به آییننامه اجرایی مدارس و همچنین بحث ممنوعیت تنبیه را فرا میگیرند. همچنین معلمانی که در ابتدای راه برای استخدام هستند یا بهتازگی استخدام میشوند، آموزش میبینند. این موارد جزو اصول آموزشی است که معلمان باید پیش از کار یا حین کار از آن مطلع باشند. تنبیه بدنی به شکل روحی و روانی تعریف میشود و ما با هر دو نوع از آن مخالف هستیم و تحت هیچ شرایطی موافق انجام آن نیستیم.»
مدیرکل ارزیابی عملکرد و پاسخگویی به شکایات آموزش و پرورش در پاسخ به این سؤال که طبق بخشنامه جدید در مواجهه با معلمی که مرتکب تنبیه بدنی، کلامی یا فیزیکی شده است چه برخوردی خواهد شد، میگوید:«قانون در این زمینه خیلی شفاف عمل میکند. اگر معلمی مرتکب این تخلف شود، به هیأتهای رسیدگی به تخلفات اداری معرفی خواهد شد و بر اساس قانون، هیأت رسیدگی به تخلفات، برای معلم تصمیم خواهد گرفت. در نهایت برای معلم رأی متفاوتی طبق آنچه که مرتکب شده صادر میشود؛ رأیهایی از جمله جابهجایی محل خدمت، اخراج و انفصالهای موقت، مجازاتی است که برای معلمی که قانون را رعایت نکند در نظر گرفته میشود و این رأی لازمالاجراست.»
روستایی در مورد اینکه این بخشنامه از چه زمانی در مدارس سراسر کشور اجرا میشود، میگوید:«در حال حاضر این دستورالعمل به کل استانها ابلاغ شده، استانها نیز موظف هستند آن را به مناطق و سپس به مدارس ابلاغ کنند. از آنجا که حدود دو هفته از ابلاغ دستورالعمل ممنوعیت تنبیه بدنی گذشته، قاعدتاً باید تاکنون به دست مدارس هم رسیده باشد. نکته مهم این است که این ممنوعیت پیش از این نیز وجود داشته، اما اکنون با ابلاغ این دستورالعمل جدید، صرفاً بر آن تأکید مجدد شده و این موضوع به صراحت در آییننامه اجرایی مدارس قید شده است. با توجه به حساسیتهای ویژه وزیر آموزش و پرورش بر مقوله تعلیم و تربیت، نقش دانشآموز و جایگاه معلم، او دستور داده ممنوعیت تنبیه بدنی مجدداً ابلاغ شود. بنابراین اینگونه نیست که هیچ معلم یا مدیری در مدارس نسبت به ممنوعیت تنبیه بدنی ناآگاه یا بیاطلاع باشد.»
وی در پاسخ به این سؤال که در مورد تنبیه بدنی چه آمارهایی وجود دارد، میگوید:«ما در سطح استانی اقدام به تجمیع آمارها میکنیم، با این حال امکان ارائه گزارش دقیق از تعداد موارد تنبیه بدنی رخ داده در کشور طی یک ماه اخیر وجود ندارد و در حقیقت بسیاری از آنها ناشی از عصبانیت یا ناراحتیهای لحظهای هستند. هنگامی که اولیای دانشآموزان برای گفتوگو به مدرسه مراجعه میکنند و تعامل انجام میشود، این مسائل غالباً با جلب رضایت و اعلام گذشت مختومه میشوند، به همین دلیل در آمارهای رسمی ما ثبت و منعکس نمیشوند.»
مدیرکل ارزیابی عملکرد و پاسخگویی به شکایات آموزش و پرورش در پاسخ به این سؤال که بیشتر تنبیه بدنیها به شکل فیزیکی است یا کلامی، میگوید:«طبق آنچه که در گزارشها، رسانهها و حتی فضای مجازی میبینیم، میزان تنبیه بدنی عدد مشهودی ندارد و به طور کلی کاهش پیدا کرده زیرا با توجه به نوع فرهنگ آموزش، نسل جدیدی که بهعنوان معلم وارد آموزش و پرورش شده، مطالبهگری بحق دانشآموزان، فضای اجتماعی، فضای رسانهای و نیز سطح فرهنگ و سواد افراد رشد چشمگیری داشته، طبیعی است که معلمان بهعنوان سکانداران تعلیم و تربیت و همچنین آگاهی و علمی که نسبت به گذشته به دست آوردهاند، موارد تنبیه بدنی کاهش داشته باشد.»
حتی یک مورد تنبیه بدنی هم زیاد است
روستایی با تأکید بر اینکه حتی یک مورد تنبیه بدنی هم نباید در مدارس رخ بدهد، میگوید:«در ساختار آموزش و پرورش، ما با یک میلیون معلم شاغل روبهرو هستیم که وظیفه آموزش شانزده میلیون دانشآموز را برعهده دارند. در قیاس با این حجم عظیم جمعیتی، حتی آماری معادل پنج یا ده مورد خشونت یا تنبیه بدنی نیز هرچند اندک به نظر برسد، برای ما بسیار زیاد و حائزاهمیت تلقی میشود. به همین دلیل تمام اقداماتمان متمرکز بر رسیدگی به همین آمار محدود است. به تعبیر وزیر آموزش و پرورش، تنبیه بدنی خط قرمز ماست و به هیچ وجه نباید حتی یک مورد از آن مشاهده شود.»
نظر شما