به گزارش سلامت نیوز به نقل از خراسان، غم و اندوه، واکنشی طبیعی است در برابر فقدان، ناامیدی، مشکلات یا سایر شرایط دشوار. احساس غمِ گاه‌به‌گاه، تنها بخشی از انسان بودن است و هر فردی بارها آن را در طول زندگی خود تجربه می‌کند. احساس غمگینی، واکنشی دربرابر یک شرایط دشوار و ناراحت‌کننده است. در این‌گونه مواقع، این احساسات معمولاً زودگذر هستند و فرد به زندگی عادی خود بازمی‌گردد. البته گاهی اوقات این غم‌های گذرا با اصطلاح افسردگی شناخته می‌شوند. اما سؤال این است که آیا حس غم با افسردگی یکی و برابر است؟

غمگینی، یک حس طبیعی 

غمگینی یک پاسخ هیجانی طبیعی به رویدادهای دشوار یا فقدان است که به فرد کمک می‌کند با شرایط جدید سازگار شود و معمولاً زمانی که عامل غم از بین می‌رود، زندگی نیز به روال عادی بازمی‌گردد. زمانی حالت غم از خودمان نشان می‌دهیم که چیزی یا شخص عزیزی را از دست داده باشیم، مثلاً فردی که همسر، والدین یا فرزندش را از دست می‌دهد، یا فرد میان‎سالی که توانایی رانندگی خود را از دست داده است، یا فردی که در اثر سانحه‌ای دچار نقص عضو می‌شود.

افسردگی، فراتر از یک حال بد

اما افسردگی، یک حالت خلقی پایدار است که با بی‌حوصلگی، گریز از فعالیت، بی‌علاقگی و بی‌میلی همراه است و می‌تواند بر افکار، رفتار، احساسات و حتی سلامت جسمی فرد تأثیر بگذارد.
گاهی اوقات این احساس با بی‌انرژی بودن، احساس ضعف و ناراحتی همراه است. در پاره‌ای موارد، فرد ممکن است بگوید افسرده شده است اما اگر این احساس پس از مدتی کاهش پیدا کند، شدت آن کم باشد و باعث اختلال جدی در عملکرد روزمره نشود، معمولاً نشانه افسردگی بالینی نیست.

افسردگی بالینی چیست؟

افسردگی نوعی بیماری است که بر خلق‌وخو، نحوه درک فرد از خود و شیوه ارتباط او با محیط پیرامون و انسان‌های اطراف تأثیر می‌گذارد. این اختلال ممکن است با نام‌هایی مانند افسردگی بالینی یا اختلال افسردگی اساسی شناخته شود. افسردگی ممکن است حتی بدون عامل بیرونی مشخص و قابل شناسایی بروز کند و برای مدت طولانی ادامه یابد.

زنگ خطرهای افسردگی‌

افرادی که افسردگی را تجربه می‌کنند، ممکن است احساس بی‌ارزشی یا ناامیدی داشته باشند و دچار احساس گناه نامعقول شوند. برخی افراد افسردگی را به صورت عصبانیت یا تحریک‌پذیری تجربه می‌کنند. تمرکز یا تصمیم‌گیری برای آن‌ها دشوار می‌شود. بسیاری از افراد علاقه خود به فعالیت‌هایی را که پیشتر از آن لذت می‌بردند از دست می‌دهند و ممکن است خود را از دیگران جدا کنند.

علایم جسمی و ضرورت کمک تخصصی

افسردگی تنها به نشانه‌های روانی محدود نمی‌شود و می‌تواند علایم جسمی نیز داشته باشد، از جمله اختلالات خواب، تغییر در اشتها و سطح انرژی و دردهای جسمی بدون علت مشخص. برخی افراد ممکن است افکاری درباره مرگ یا پایان دادن به زندگی داشته باشند که از نشانه‌های جدی افسردگی است و نیاز به توجه و کمک فوری دارد. افسردگی معمولاً بیش از دو هفته ادامه می‎یابد، به خودی خود برطرف نمی‌شود و بر زندگی فردی و اجتماعی تأثیر می‌گذارد. افسردگی یک اختلال روان‌شناختی شایع اما قابل درمان است و اگر نگران وجود افسردگی در خود یا یکی از نزدیکان هستید، مراجعه به روان‌شناس یا روان‌پزشک می‌تواند نقش تعیین‌کننده‌ای در بهبود فرد داشته باشد.